Archive for the ‘Stand Up Syndrome’ Category

Ημερολόγιο Κωμωδίας – The Aristocrats

Wednesday, October 7th, 2015

2015-10-07---The-Aristocrats

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Όταν το κοινό δε γελάει, μέρος 2ο

Monday, June 1st, 2015

2015-06-01---Όταν-το-κοινό-δε-γελάει-μέρος-2ο

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Όταν το κοινό δε γελάει, μέρος 1ο

Monday, May 25th, 2015

2015-05-25---Όταν-το-κοινό-δε-γελάει-μέρος-1ο

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Τι γίνεται όταν μιλάει το κοινό

Friday, February 27th, 2015

2015-02-25---Μη-μιλάτε

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Τσικνοπέμπτη 2015 – 12/02/2015

Thursday, February 19th, 2015
Πολυπληθής Τσικνοπέμπτη στο Gazi Comedy Club με guest star Αριστοτέλη Ρήγα

Πολυπληθής Τσικνοπέμπτη στο Gazi Comedy Club με guest star Αριστοτέλη Ρήγα

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Επεισοδιακό Όναρ – 02/02/2015

Thursday, February 19th, 2015
Επεισοδιακή παράσταση τις προάλλες στο Όναρ Rock Cafe...

Επεισοδιακή παράσταση τις προάλλες στο Όναρ Rock Cafe…

Ημερολόγιο Κωμωδίας – Καφέ Βαρνάβα – 31/01/2015

Thursday, February 19th, 2015
2015-01-31---Καφέ-Βαρνάβα

Όμορφα (αν και στριμωχτά) στο Καφέ Βαρνάβα!

(Είπα ν’αρχίσω να τα ανεβάζω κι εδώ αυτά)

Mind of a ninja, body of a manatee

Wednesday, May 30th, 2012

 click here for source and more

Montreal Comedyworks – Best of Open Mic winner – 26 June 2011

Tuesday, June 28th, 2011

At long last, all my English-speaking friends can find out what I’ve been saying on my comedy shows all these years:

(It was filmed sideways, that’s why it looks kinda weird)

Προωθήστε το σε όλους τους φίλους σας!

Thursday, May 12th, 2011

Είχα φάει μεγάλη φρίκη τις προάλλες. Ανησυχούσα για το σύμπαν και τον θάνατο, τη φτώχια και τη δολοφονία στο κέντρο της Αθήνας.
Ώσπου μού’ρθε ένα mail.
Κι ένα φως έλαμψε ξαφνικά στον ουρανό και πουλάκια κελαηδούσαν και είπεν το Powerpoint: “προώθησε το σε όλες τις επαφές σου κι όλα θα πάνε καλά.”

Εντωμεταξύ, πάντα λένε “στείλ’το στους ανθρώπους που σε νοιάζουν πραγματικά”, αλλά αυτοί που μου τα στέλνουν είναι πάντα άνθρωποι που, πραγματικά, δε με νοιάζουν.
Κάτσε γράψε ένα κανονικό mail! Πες μου τα νέα σου! Το ότι έστειλες μια παπαριά σε μένα και όλες τις επαφές σου δεν είναι φιλικό ενδιαφέρον. Δε με κάνει να νιώσω ξεχωριστός. Το ότι μου προώθησες ένα .ppt μ’ένα ποίημα για τη φιλία που λέει “πες στους άλλους τώρα πόση σημασία έχουν για σένα” δείχνει πως μάλλον έχω τόση σημασία για σένα όση χρειάζεται για να κλικάρεις το “αποστολή προς όλους.” Μηδέν κόπος!
Είναι σαν να στέλνεις έναν σκλάβο να μου πει “Ξέρεις τι; Ο αφέντης μου σε νοιάζεται πάρα πολύ. Σε νοιάζεται τόσο πολύ που μ’έστειλε μέχρι εδώ περπατώντας -από το Θιβέτ! έχω κάνει τον γύρο του κόσμου 14 φορές!- για να σου πω πως… Η ζωή είναι μικρή. Να χαίρεσαι τις μικρές χαρές. Να τραγουδάς σαν να είσαι στο μπάνιο και να δουλέυεις σαν να μην χρειάζεσαι τα λεφτά. Να χορεύεις σαν να μη σε βλέπει κανείς και να κοιμάσαι σαν να σου’χουν ρίξει χλωροφόρμιο.”
Κι εκεί που πάει ο σκλάβος να φύγει, τον σταματάς και του λες “Κάτσε! Ήταν πολύ όμορφα αυτά που μου είπες. Θέλω να πας σε όλους μου τους φίλους και να τους τα πεις κι αυτούς! Να, πάρε να τους δείξεις κι αυτήν την αξιαγάπητη φωτογραφία μωρού!”

Εντωμεταξύ, ποτέ δε μιλάνε για σεξ. Κανείς δεν πηδάει σ’αυτά τα mail. Υπάρχει αγάπη, υπάρχει φιλία, υπάρχουν μανάδες και κατά τ’άλλα όλοι χαμογελαστοί και τον παίζουμε.

Και, σοβαρά τώρα, δεν είναι καν καλές συμβουλές! Δεν μπορείς να ζεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Υπάρχει αύριο: Ειναι το αύριο!
Δεν είναι καν καλή ιδέα…! *τηλέφωνο* “Παναγιώτα σ’αγαπώ! Σε σκέφτομαι συνέχεια! Σε γουστάρω από την 3η δημοτικού! Τον έχω παίξει μαζί σου άπειρες φορές! Α… Έχεις σχέση; Ναι ε; Τον αγαπάς; Καλά… Θα’μαι δυστυχισμένος αύριο… :(”
Τι θα πει “δούλεψε σα να μη χρειάζεσαι τα λεφτά;” Άμα δε χρειαζόμουν τα λεφτά θα δούλευα σαν να μου’χαν ρίξει χλωροφόρμιο!

Έχει απαντήσει ποτέ κανείς σ’αυτά τα mail;
“Αγαπητέ Κώστα, έχω να σε δω από το σχολείο. Ούτε τότε κάναμε πολλή παρέα. Ανταλλάξαμε, όμως, διευθύνσεις. Και αυτό το μήνυμα που μου έστειλες μου άγγιξε την ψυχή! Μου άγγιξε το είναι! Την καρδιά! Το ήπαρ! Σε είχα παρεξηγήσει. Νόμιζα πως ήσουν ένας αδιάφορος μαλάκας που μπορεί μόνο να παπαγαλίζει λόγια άλλων. Που το υψηλότερο που θα φτάσει ποτέ είναι μια θέση στο δημόσιο. Έκανα λάθος. Υπάρχει μια φλόγα που καίει μέσα σου. Μια φλόγα… καυτερή. Σαν τσίλι. Θα’θελα να ξαναέρθουμε σε επαφή, γι’αυτό και σου στέλνω τον σκλάβο σου, για να σου ξαναπεί αυτά που μου είπες. Έτσι, για να τα εμπεδώσεις.”
Απαντάει ποτέ κανείς σοβαρά;
“Ναι, καλά όλα αυτά, αλλά διαφωνώ κάπως με τη διαφάνεια 8. Θεωρώ πως υπεραπλουστεύει τα πράγματα και δεν παρουσιάζει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της πείνας. Ακόμη, θεωρώ κάπως ατυχή την επιλογή της παπαρούνας για φόντο, δεδομένου πως ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών.”

Τα ξαναδιαβάζει κανείς ποτέ; Όχι! Γιατί έχουν μηδενική αξία!

Και ξέρετε τι σκέφτομαι για τους ανθρώπους που τα προωθούν; Ότι δεν έχουν ζωή. Ότι δεν έχουν δικές τους σκέψεις. Γιατί ο τύπος που ταξιδεύει στα Ιμαλάια με 3 γκόμενες δε θα πει “Πωρεφίλε τι είπε σήμερα ο Δαλάι… Ζωγράφισε! Θα το στείλω σε όλους μου τους φίλους! Θα βάλω και εικόνες και τα γράμματα να στριφογυρίζουν γιατί ποιος διαβάζει, πια, στάσιμα γράμματα;”
Όχι! Πάντα τα προωθούν άνθρωποι που η ζωή τους δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με το μήνυμα του mail. Που ξέρεις ότι το διάβασαν στο κομπιούτερ της δουλειάς και που, ενώ έχουν διαβάσει τόσα και τόσα, δε φαίνεται να τους έχουν επηρρεάσει ιδιαίτερα… Δεν ακούς ποτέ στις ειδήσεις “Δημόσιος υπάλληλος παραιτήθηκε. Δήλωσε πως στην κίνηση αυτή τον ενέπνευσε παρουσίαση Powerpoint.”
10 χρόνια μετά, θα’ναι διάσημος χορευτής: “Όλα ξεκίνησαν όταν έλαβα ένα mail. Μου άλλαξε τη ζωή. Το μυστικό μου είναι ότι χορεύω σα να μη με βλέπει κανείς. Τραγουδάω σα να’μαι στο μπάνιο. Και κοιμάμαι μπρούμυτα. Για να μη ροχαλίζω.”