Superbowl Ads 2010
There are some of us who would loathe having to sit through an entire football match, yet will watch 60 TV commercials in a row.
For the rest of you, I’ve picked some of the best. If you’re only going to watch two, watch the first and last ones.
(Shamelessly stole this idea from Bluthan…)
Starting with Google’s incredible ad. It’s pretty minimalistic, and yet manages to be so powerful it gives me shivers.
Observational Comedy: Not an accurate translation

two boys making out
Almost a year in the making! Enjoy!
A peek into my spam queue

First I thought I was getting spam from Benjamin Button. But if you check the timestamps, it turns out this guy is just aging reallyreallyfast.
I also love how his signature changes as he gets older.
Season’s Greetings!
(via BoingBoing)
Despite appearances, this is not a music blog. Here’s some proof, from last year. And, since I’m digging through my past work, anyway, I might as well go all the way and link to this poem I wrote when I was 12. It’s sort of about Christmas, too.
Happy Holidays, everybody!
Simply Awesome

epa01684315 A demonstrator dressed as a pink storm-trooper looks over riot police outside the Bank of England during a protest ahead of the G20 summit in London, Britain, 01 April 2009. Tens of thousands of people rallied in London calling on G20 leaders to pursue a new kind of global justice. A series of protests are planned around the London summit and police say the level of planned activity is creating an “unprecedented challenge”. A huge security operation is being launched before and during the G20, at which world leaders will discuss the global financial crisis among other issues. EPA/ANDY RAIN
My favourite song, today – Best Music Video Ever Edition
One more awesome Avalanches music video after the jump:
My favourite song, today.
It’s not a happy song.
Time to interview
I gave an interview (my very first!) about stand-up comedy to Elina Bei for HOMME magazine a few weeks ago. See the post right after this one? With the incomprehensible Greek letters that look like math? That’s their article. They ended up only using two quotes from my interview (one of them slightly altered) so I’m posting the whole thing here, because that’s what blogs are for.
Enjoy it in its original Greek, or translated for your convenience.
Είστε επαγγελματίας κωμικός και αν όχι ποια είναι η δουλειά σας και πως τα συνδυάζετε;
Ασχολούμαι επαγγελματικά με το stand up comedy, αλλά ταυτόχρονα σπουδάζω στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Η φοιτητική ζωή μου προσφέρει υλικό για κωμωδία και η κωμωδία με ωθεί να παρατείνω την φοιτητική μου ζωή. Άλλωστε, μόνο στην Αγγλία μπορεί κανείς να ζήσει αποκλειστικά από το stand up.
Are you a professional comedian and, if not, what is your job and how do you combine the two?
I work as a stand up comedian but I’m also studying Electrical and Computer Engineering at the National Technical University of Athens. Student life offers me comedic material and comedy encourages me to prolong my student life. After all, living exclusively off of stand up is only possible in England.
Ποιο είναι το κοινό που σας παρακολουθεί;
Το κοινό που έρχεται στο Comedy Club της Λουκίας Ρικάκη. Δεν ανήκουν σε κάποια συγκεκριμένη δημογραφική κατηγορία. Αν και έχω προσέξει ότι οι δεξιόχειρες γελάνε πιο δυνατά με τ’αστεία μου.
Who is your audience?
Whoever comes to Lucia Rikaki’s Comedy Club. They don’t belong to some specific demographic. Although I’ve noticed that right-handed people laugh louder at my jokes.
Πως επιλέξατε να κάνετε stand up comedy;
Από παλιά μ’ενδιέφερε και ήθελα να το δοκιμάσω. Σαν σύμβαση, το stand up comedy είναι τρομερή πρόκληση. Είσαι εσύ κι ένα μικρόφωνο και πρέπει να κάνεις τον κόσμο να γελάσει. Ελάχιστα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με την ικανοποίηση που σου προσφέρει μια πετυχημένη παράσταση.
How did you choose to do stand up comedy?
I always wanted to try it. Stand up comedy, as a convention, is an incredible challenge. It’s you and a microphone and you have to make the crowd laugh. Few things can compare to the satisfaction you get from a successful show.
Πόσο δύσκολο είναι το κοινό;
Δεκατρία. Άντε δώδεκα. Βασικά, εξαρτάται. Το ελληνικό κοινό έχει τα καλά και τα κακά του. Από τη μια είμαστε ζεστοί και γελάμε ανοιχτά, από την άλλη είμαστε παρεξηγιάρηδες και φοβόμαστε μην εκτεθούμε. Γενικά, πιστεύω ότι το κυριότερο πρόβλημα είναι πως το stand up comedy, σαν πρόταση ή τρόπος διασκέδασης δεν υπάρχει στο μυαλό των περισσοτέρων Ελλήνων.
How difficult is the audience?
Thirteen. Okay, twelve. Basically, it depends. Greek audiences have their pros and cons. On one hand, we’re warm and we laugh openly, but we’re also touchy and afraid of being exposed. I generally believe the main problem is that stand up comedy, as a suggestion or form of entertainment doesn’t exist in most Greeks’ minds.
Ποια αστεία θεωρείτε «χοντρά»;
Θεωρώ πως τα πάντα έχουν και την αστεία πλευρά τους. Απλά δεν είναι όλοι εξίσου διατεθειμένοι να τη δουν.
What jokes do you consider “touchy”?
I believe everything has a funny side. It’s just that not everyone is equally open to seeing it.
Εχει προσβληθεί ποτέ κάποιος από τα αστεία σας και τι έγινε;
Κάποτε είπα ένα αυτοσαρκαστικό αστείο και προσβλήθηκα. Από τότε δε μου μιλάω.
Has anyone ever been offended at your jokes and what happened?
I once said a self-deprecating joke and got offended. I haven’t talked to myself since.
Μπορείτε να θυμηθείτε κάποιο αστείο περιστατικό;
Ουυυ! Ένα σωρό! Πώς θα έκανα τη δουλειά μου, αλλιώς;
Να’ρθείτε στην παράσταση να τα ακούσετε.
Can you recall any funny anecdotes?
Sure! Tons! How would I do my job, otherwise?
Come to the show and you’ll hear them.
Αφιέρωμα στην Κωμωδία στο HOMME
Την περασμένη Κυριακή, το περιοδικό HOMME, το μόνο ένθετο της εφημερίδας Πρώτο Θέμα που δεν υπάρχει στο ίντερνετ, έκανε αφιέρωμα στην κωμωδία. Σας παρουσιάζω τη σελίδα του Comedy Club. Με τη μούρη μου… πρώτη. Μου αλλάξανε τα λόγια, βέβαια, αλλά δεν τους κρατάω κακία.

Νύχτες Κωμωδίας
Ξεκινώντας από μια ζήλια προς την Αγγλία και συμπληρώνοντας φέτος 16 χρόνια, οι Νύχτες Κωμωδίας, η μοναδική ομάδα stand up comedy στη χώρα, επέστρεψαν μόλις επί σκηνής.
Από την ΕΛΙΝΑ ΜΠΕΗ
Η ΟΜΑΔΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ πριν από 16 χρόνια, όταν η σκηνοθέτης Λουκία Ρικάκη ζήλεψε αυτό που έκαναν κάποιοι φίλοι της στην Αγγλία. Ένας γνωστός τής πρόσφερε ένα μαγαζί για να το χρησιμοποιήσει όπως ήθελε, κι εκείνη δεν το σκέφτηκε και πολύ. Έκτοτε, η σύνθεση της ομάδας έχει αλλάξει αρκετές φορές κατά καιρούς. Ο πυρήνας, όμως, της ιδέας παραμένει ο ίδιος, καθώς, όπως το θέτει η ίδια, “το κοινό έχει κριτήριο και εκτιμά την καλλιτεχνική συνέπεια και ηθική”.
Η προκύρηξη της ομάδας, που ξεκινά στις 22 Οκτωβρίου στο Comedy Club (Αιόλου 48-50), υπόσχεται εκρηκτικά γέλια μέχρι δακρύων. Ένας φοιτητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μια οδοντίατρος-ντράμερ και ένας δημοσιογράφος-σκηνοθέτης, μεταξύ άλλων συναντιούνται επί σκηνής για να κάνουν το κέφι τους.
Πως “βρέθηκαν” στην κωμωδία; “Ένα βροχερό βράδυ κι αφού έφυγε ο γιος μου για σπουδές, αποφάσισα να κάνω το όνειρό μου εφιάλτη”, λέει η Καρίνα Ρου. Έτσι κατέληξε να συμμετέχει σε μια δύσκολη γέννα: “Είναι πολύ εύκολο να κάνουμε έναν άνθρωπο να κλάψει. Έτσι και σας διηγηθώ τη ζωή μου, θα πλαντάξετε στο κλάμα. Για να κάνουμε ένα συνάνθρωπο να γελάσει, πρέπει να δουλέψουμε πολύ σκληρά. Είναι κάτι σαν τοκετός -εσύ σπρώχνεις, σπρώχνεις, και το αποτέλεσμα είναι το γέλιο”, σχολιάζει. Γι άλλον, πάλι, το χιούμορ ήταν η μόνη διέξοδος, “Όταν στη Β’ Γυμνασίου η μόνη κοπέλα με στήθος θέλει τον μπασκετμπολίστα από την Ομάδα του Λυκείου, εσύ πρέπει να την κάνεις να δει πέρα από τα προεφηβικά σου σπυράκια”, λέει ο Διονύσης Ατζαράκης. Τελικά, βέβαια, ο μπασκετμπολίστας πήρε το κορίτσι.
Μπορεί μερικές φορές αυτά τα αστεία να είναι και χοντρά; “Θεωρώ πως τα πάντα έχουν και την αστεία πλευρά τους απλά δεν είναι όλοι εξίσου διατεθειμένοι να τη δουν”, υποστηρίζει ο Δημήτρης Δούκογλου. Γι’αυτό και δεν λείπουν οι παρεξηγήσεις. “Η ευτυχία μας”, όμως, “εξαρτάται από εμάς”, όπως θα έλεγε και ο Αριστοτέλης. “Κάποτε είπα ένα αυτοσαρκαστικό αστείο και προσβλήθηκα. Από τότε, δεν μου ξαναμιλάω”, λέει ο κωμικός.
“Κωμωδία είναι η άκρη μιας μεγάλης λύπης”, σχολιάζει η Λουκία Ρικάκη, δημιουργός πριν από 16 χρόνια της μόνης αυθεντικής stand up κοινότητας.
